ถุง/ฟิล์มบรรจุภัณฑ์สูญญากาศแช่แข็ง Agometa ®

บรรจุภัณฑ์สุญญากาศและผลต่อการถนอมอาหาร

บรรจุภัณฑ์สูญญากาศจะขจัดอากาศและออกซิเจนออกจากสภาพแวดล้อมของผลิตภัณฑ์อาหาร การลดลงของออกซิเจนนี้จะทำให้ปฏิกิริยาออกซิเดชั่นช้าลง (ซึ่งทำให้เกิดกลิ่นหืนและการเปลี่ยนแปลงสี) และจำกัดการเจริญเติบโตของสิ่งมีชีวิตที่เน่าเสียแบบใช้ออกซิเจนหลายชนิด สำหรับอาหารหลายประเภท ผลลัพธ์คือการยืดอายุการเก็บรักษาอย่างมีนัยสำคัญ คุณภาพทางประสาทสัมผัสที่ดีขึ้น และลดของเสียระหว่างการจัดเก็บและการขนส่ง

บรรจุภัณฑ์สูญญากาศช่วยยืดอายุการเก็บได้อย่างไร

กลไกเบื้องหลังการยืดอายุการเก็บรักษามีหลายแง่มุม การกำจัดออกซิเจนโดยตรงจะช่วยลดการเกิดออกซิเดชันของไขมันและการเกิดสีน้ำตาลของเอนไซม์ มันเปลี่ยนบรรยากาศของช่องว่างเพื่อให้แบคทีเรียและเชื้อราแบบแอโรบิกไม่สามารถเติบโตได้อย่างรวดเร็ว และเมื่อรวมกับฟิล์มกั้นที่เหมาะสมและอุณหภูมิต่ำ บรรจุภัณฑ์สูญญากาศจะสร้างระบบเสริมฤทธิ์กันที่รักษาเนื้อสัมผัส รสชาติ และรูปลักษณ์ไว้

บทบาทของฟิล์มกั้นออกซิเจน

บรรจุภัณฑ์สูญญากาศไม่ได้ทำงานเท่ากันทั้งหมด อัตราการส่งผ่านออกซิเจน (OTR) ของฟิล์มมีความสำคัญ: ฟิล์ม OTR ต่ำจะรักษาพื้นที่ส่วนหัวที่ขาดออกซิเจนได้นานขึ้น โดยคงเอฟเฟกต์สุญญากาศ ฟิล์มหลายชั้น (เช่น โครงสร้าง PA/EVOH/PE) มักจะปรับสมดุลความแข็งแรงเชิงกล ความต้านทานการเจาะทะลุ และคุณสมบัติกั้นก๊าซเพื่อให้เหมาะกับอาหารแต่ละประเภท

อุณหภูมิและสภาวะการเก็บรักษา

บรรจุภัณฑ์สูญญากาศช่วยลดแต่ไม่ได้กำจัดกิจกรรมของจุลินทรีย์ การควบคุมอุณหภูมิยังคงเป็นพื้นฐาน: อุณหภูมิที่ต่ำลงจะชะลอการเจริญเติบโตของสิ่งมีชีวิตที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและไร้ออกซิเจน ดังนั้นอาหารบรรจุสูญญากาศยังคงต้องมีการจัดการโซ่เย็นที่เหมาะสมเพื่อให้บรรลุอายุการเก็บรักษาที่คาดหวังไว้

หมวดอาหาร: ผลโดยทั่วไปและข้อควรพิจารณา

อาหารแต่ละชนิดตอบสนองต่อบรรจุภัณฑ์สุญญากาศแตกต่างกันเนื่องจากคุณสมบัติภายใน (แอคติวิตีของน้ำ, pH, ปริมาณไขมัน) และพืชที่เน่าเสียโดยทั่วไป ตารางด้านล่างสรุปกลุ่มอาหารทั่วไป อายุการเก็บรักษาที่คาดหวังที่ดีขึ้นภายใต้ระบบสุญญากาศร่วมกับการแช่เย็น และข้อควรระวังที่สำคัญ

อายุการเก็บรักษาที่เพิ่มขึ้นเป็นตัวบ่งชี้และขึ้นอยู่กับคุณสมบัติของฟิล์ม ปริมาณจุลินทรีย์เริ่มต้น ประวัติอุณหภูมิ และสูตรผลิตภัณฑ์

ความปลอดภัยของจุลินทรีย์: เครื่องดูดฝุ่นทำอะไรได้บ้าง — และไม่ทำอะไร —

บรรจุภัณฑ์สูญญากาศยับยั้งจุลินทรีย์ที่เน่าเสียโดยใช้ออกซิเจน (แบคทีเรียและเชื้อราทั่วไปหลายชนิด) แต่สามารถสร้างสภาวะที่เอื้ออำนวยสำหรับเชื้อโรคที่ไม่ใช้ออกซิเจนหรือไม่ใช้ออกซิเจนในเชิงความสามารถได้ หากไม่มีการควบคุมอื่นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Clostridium botulinum (แบบไม่ใช้ออกซิเจน) เป็นอันตรายต่ออาหารกรดต่ำที่บรรจุสูญญากาศซึ่งจัดเก็บที่อุณหภูมิไม่เหมาะสม ดังนั้น บรรจุภัณฑ์สูญญากาศจะต้องใช้ร่วมกับกระบวนการใช้ความร้อน การควบคุม pH การลดกิจกรรมของน้ำ หรือการแช่เย็นอย่างเหมาะสม เพื่อให้มั่นใจในความปลอดภัย

ขั้นตอนการบริหารความเสี่ยง

1. ดำเนินการวิเคราะห์อันตรายสำหรับสูตรผลิตภัณฑ์และสภาวะการเก็บรักษาที่คาดหวัง
2. เลือกฟิล์มที่มีสิ่งกีดขวางและความแข็งแรงเชิงกลที่เหมาะสมสำหรับอายุการเก็บรักษาที่ต้องการ
3. รับประกันการขนส่งโซ่เย็นที่เชื่อถือได้สำหรับผลิตภัณฑ์แช่เย็น กำหนดระยะเวลาอุณหภูมิการละเมิดสูงสุด
4. ใช้อุปสรรคเพิ่มเติมเมื่อจำเป็น (เช่น การควบคุมความเป็นกรด ลดการทำงานของน้ำ การพาสเจอร์ไรซ์) เพื่อป้องกันการเจริญเติบโตของเชื้อโรคแบบไม่ใช้ออกซิเจน
5. ตรวจสอบและตรวจสอบซีลบรรจุภัณฑ์ OTR และปริมาณจุลินทรีย์ของผลิตภัณฑ์ในระหว่างการศึกษาอายุการเก็บรักษา

ข้อแนะนำการปฏิบัติสำหรับผู้ผลิต

การใช้บรรจุภัณฑ์สูญญากาศอย่างมีประสิทธิภาพต้องใช้แนวทางแบบบูรณาการ ได้แก่ เลือกฟิล์มที่เหมาะสม ควบคุมสภาพแวดล้อมในการประมวลผล และออกแบบคำแนะนำในการจัดเก็บที่เหมาะสมสำหรับผู้ใช้ปลายทาง ด้านล่างนี้เป็นคำแนะนำที่เป็นประโยชน์และนำไปปฏิบัติได้ซึ่งผู้ผลิตสามารถนำมาใช้ได้

1. จับคู่โครงสร้างฟิล์มให้ตรงกับความต้องการของผลิตภัณฑ์ — ผลิตภัณฑ์ที่มีไขมันสูงจำเป็นต้องมีตัวกั้นออกซิเจนที่เหนือกว่า สิ่งของที่เจาะทะลุได้ง่ายจำเป็นต้องมีชั้นนอกที่แข็งกว่า
2. รวมสุญญากาศเข้ากับการชะล้างไนโตรเจน เมื่อต้องลดออกซิเจนที่ตกค้างให้เหลือน้อยที่สุดเพื่ออายุการเก็บรักษาที่ยาวนาน
3. สำหรับผลิตผลสด ให้ประเมินบรรยากาศที่ดัดแปลงหรือฟิล์มสุญญากาศที่มีรูพรุนขนาดเล็กเพื่อให้ควบคุมการหายใจได้
4. จัดทำเอกสารและสื่อสารอุณหภูมิในการจัดเก็บและ 'ใช้ภายใน' วันที่อย่างชัดเจนบนบรรจุภัณฑ์เพื่อป้องกันการใช้ในทางที่ผิดของผู้บริโภค
5. ดำเนินการทดสอบอายุการเก็บรักษาและการทดสอบความท้าทายทางจุลชีววิทยาเป็นประจำเพื่อตรวจสอบความถูกต้องของระบบบรรจุภัณฑ์ภายใต้สภาวะที่สมจริง